September 12
ไม่มีดินผืนใดให้ไออุ่น
เท่ากับดินที่คุณถือกำเนิด
ไม่มีดินผืนใดดูมั่นคง
เท่ากับดินที่ลงสำมะโนครัว
ไม่มีดินผืนใดให้คุณเดิน
เท่ากับดินที่คุณเดินตอนตั้งไข่
ไม่มีดินผืนใดมีความหมาย
เท่าแผ่นดินสุดท้ายของเผ่าพันธุ์
ไม่มีเงินไม่มีทองยังไม่หมองเศร้า
มีแผ่นดินปลูกข้าวเราอยู่ได้
ไม่มีเงินไม่มีทองค่อยหาใหม่
บนแผ่นดินสุดท้ายของไทยทุกคน
September 07
ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ
ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . .
จึงผิดแผกแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ
เชื่อเหลือเกินว่า. . . คนทุกคนต่างมีความมุ่งหวัง
มีความฝัน. . . ที่อยากมีอนาคตที่ดี
การที่เราตื่นลืมตาขึ้นมา เพื่อออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง
ก็เพื่อก้าวเดินไปสู่จุดที่มุ่งหวังไว้ และต้องทำให้สำเร็จ
คนทุกคน มีอนาคตที่ดี
และมีความเป็นไปได้สูง ที่จะสมดังใจ
แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต
ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน
บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน
บางคน. . . อาจมีปัญหาทางการเงิน
หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข
และใครบางคนที่ว่าไว้
อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น
ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ
ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว
ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก
. . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต
เราจะกลายเป็นผู้แพ้ และผู้แพ้คนนั้น ...
ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง
เคยมีคนกล่าวไว้ว่า...
"นกที่ตื่นแต่เช้า
มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด"
หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด
ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ
และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ
ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ
. . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน
ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . .
ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว
บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . .
เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป
และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่
อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต
เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ
สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน
อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ
เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส
และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา
August 20
อ่อนล้า..อ่อนเพลีย..ง่วงนอน..เหนื่อย..เมื่อย..ปวดหัว..ปวดขา..ปวดไปหมด
อยากนอนมากๆ...แต่พยายามเท่าไรก้อนอนไม่หลับ..ไม่รุเปงไร
วันนี้ไปทำรายงานวิจัย...ไปสัมภาษณ์เกษตรกรทำฟาร์มโคนม...
ไปตั้งแต่แปดโมงเช้ากลับมาถึงหอก้อเกือบทุ่มนึง...
สัมภาษณ์ไม่เป็นปัญหาเท่าไร...แต่ร่างกายกับอากาศนี่สิ..
ไม่เป็นใจเลย..แดดก้อร้อน...ง่วงนอนอีก...เฮ้อ...
ดีนะที่ตอนบ่ายอากาศดี...ไม่งั้นตายแน่ๆ...
ฟาร์มที่ไปก้อไกล...แต่ละฟาร์มก้อห่างกันมาก...
เดินจนเหนื่อยไปเลย...จะเป็นลมไปให้ได้เลย...
เจ้าของฟาร์มก้อไม่ค่อยอยู่...หมาก้อดันมาไล่อีก...ชีวิต...
เหนื่อยแต่ก้อสนุก...ไปกันเยอะ...เห็นเพื่อนยิ้มเราก้อยิ้มได้...
อีกไม่นานก้อคงจะไม่ได้เจอกันอย่างนี้อีกแล้วสินะ...
อีกเดือนกว่าๆก้อจะจบแล้ว..ชีวิตนักศึกษาปริญญาตรี...
ใกล้เดินมาสุดทางแล้ว..เวลาเหลือน้อยแต่รุสึกเหมือนไม่ได้ทำอะไรอีกเยอะ
งานช่วงนี้ก้อยุ่งมากมาย..เสาร์อาทิตย์แทบจะไม่ได้พักผ่อน...
เรียนก้อหนัก...จบออกไปก้อไม่รุจะทำอะไร..อยากทำงาน...
แต่ไม่รุว่าตัวเองอยากทำอะไร...รุแต่ว่าไม่อยากไปกรุงเทพ..
ไม่อยากไปที่คนเยอะๆ...เบื่อคนมากมาย..เบื่อสังคมคนเห็นแก่ตัว..
อยากไปอยุ่เงียบๆ...อยู่กับธรรมชาติ...อยากทำฟาร์มโคนมจัง...
ดูชีวิตเกษตรกรมีความสุข...ไม่ต้องคิดไรมากมาย..อยู่อย่างพอเพียง..
อยู่กับครอบครัว..เฮ้อ!!!!แค่คิดก้อมีความสุขแล้ว..ไม่รุอนาคตจะเป็นอย่างไร
............เอาเป็นว่าจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน..........สู้ตาย......
August 18
ตื่นเต้น!!!!!
เพิ่งกลับจากไปเที่ยวRadมา
แบบว่าไปโซนโคโยตี้อ่ะ
แต่ละคนนะสุดยอดเลย
จะไม่ให้ผู้ชายชอบได้ไงล่ะเนาะ
แบบยั่วสุดๆ..ไม่เหงจะมีโต๊ะไหนมีผุหญิงไปนั่งเลย
มีแต่อาเสี่ยไปนั่ง..เหอๆ..สงสัยจะหนีเมียมาเที่ยว
Tools 
