October 16
ปลายทางที่ฉันรอเธอ ที่สุดก็จบตรงนี้
ไปดีเถอะนะคนเลวไม่ต้องคิดอะไร
ก็เข้าใจว่าวันเวลา มันทำให้คนเปลี่ยนไป
แต่ฉันก็คงไม่คิดโทษใครอยู่แล้ว อย่าห่วงเลย
อยากขอบใจที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา
ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ
จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี
+++++++++++++++
จบลงสักที..เรื่องที่มันยืดเยื้อมานาน
บอกตัวเองอีกครั้งว่าจะไม่กลับไปเจ็บอีก
ถึงจะรักแค่ไหนแต่ในเมื่อทำกันขนาดนี้
.......ก็ไม่เอาแล้วล่ะ......
เหนื่อยใจ...ไม่อยากหวังอะไรอีกแล้ว
คนที่มันเลว...ยังไงมันก้อเลว
หยุดหลอกตัวเองว่ามันจะดีขึ้น
มันมากเกินไปแล้ว...รับไม่ได้จริงๆ
"รักแทบตาย แต่สุดท้ายเธอก็เลือกเขา
เรื่องราวของเรา จบลงแค่นี้ใช่มั้ย
ขอให้เธอ อยู่กับเขา จากวันนี้ ไปจนวันตาย
ฉันจะจดจำไว้.... จะไม่รักคนเลวๆอย่างเธอ"
--เบื่อก้อไป...ไม่มีใครก้อกลับมาหา...
เจอคนถูกใจ...ก้อไปกับเค้า--
ถ้าคิดว่าเค้าจะทำให้มีความสุขก้อเชิญ
"คนไม่รู้จักพอ"
October 06
เย้!!!!!!!!!!!!!!!!!
สอบเสร็จแล้ว..รอเกรดออกแค่นั้น
ก็จบกันซะทีกับปริญญาตรี
ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตต่อไปดี
ไม่รู้ว่าจะทำงานอะไร
รอผลกรุงไทยออก..ไม่รุจะเปงไง
อยากหางานที่อื่นไว้
แต่ไม่รุว่าจะทำงานไรดี
ที่จะได้เงินเยอะๆ..555
อยู่เฉยๆจะมีเงินใช้มั้ยเนี่ย
เอาเปงว่าเปงไงก้อเปงกันแล้วกัน..เห่อๆ
October 05
อกหัก...Bodyslam
ความรักต้องพังลงไป อนาคตที่สุดต้องผ่านพ้นไป
เหลือเพียงหัวใจที่ยับเยิน บาดแผลลึกเกินเยียวยา
จากฝันเพราะถูกปลุกด้วยน้ำตา ทุรนทุลายหัวใจเหนื่อยล้า
ภาวนาให้ใจเจ็บจนเข้มแข็งแม้มันจะไร้เรี่ยวแรง
อยู่ฝืนลุกยืนให้ไหว คนคนเดียวมันไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น
ไม่ทำให้ช้ำถึงตายยังไงต้องรับให้ได้ ชีวิตแค่โดนทำร้าย
แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย แค่นี้หัวใจสลาย . . .
เตือนตัวเองว่าถึงยังไง ฉันยังต้องอยู่ . . .
ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่ามันทำลายชีวิตไม่ได้ . . .
กรีดแขนไม่ช่วยอะไรยิ่งตอกย้ำ ยิ่งกรีดยิ่งทำร้ายใจ ยิ่งทำเท่าไรก็ยิ่งปวดร้าว
"ชีวิตแค่โดนทำร้าย . . แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำร้าย . . แค่วันนี้หัวใจสลาย
เตือนตัวเองว่าถึงยังไง ฉันยังต้องอยู่ . . .
ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่า. .ให้มันทำลายชีวิตไม่ได้ . ..
ก็ไม่ตาย . . ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ . . ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ"
^^ให้กำลังใจคนอกหักทุกๆคน^^
เมื่อวานไปสัมภาษณ์ธนาคารกรุงไทยมา
ก็ไม่มีอะไรมากมาย...
ก่อนเข้าไปก็ตื่นเต้น แต่ออกมาแล้วก็โล่ง...
ผ่านไปได้ด้วยดีกับการสัมภาษณ์ครั้งแรกในชีวิต
แต่กว่าจะสัมภาษณ์เสดก้อตั้งห้าโมงเย็น
ไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง..อีก2อาทิตย์จะรู้ผล
....ถ้าตกสัมภาษณ์คงจะรุสึกแย่กว่าตกข้อเขียนอีก...
จะเป็นยังไงก็คงต้องยอมรับล่ะกัน
....สัมภาษณ์เสดกว่าจะกลับมาถึงมอก็ตีสาม
มีสอบตอนเช้าอีก...ไม่อยากตื่นก็ต้องตื่น
ตื่นไปสอบด้วยสมองเบลอๆ..ไม่มีอะไรอยุ่ในสมอง
.............และแล้วก็ทำไม่ได้..............
พรุ่งนี้เหลือสอบตัวสุดท้าย...อยากอ่าน..แต่ขี้เกียจ
เบื่อตัวเองจริงๆเลย...เทอมสุดท้ายแล้ว..ก็ไม่ตั้งใจ
แล้วก็มาบ่นเสียดายตอนสุดท้าย...เพื่ออะไรเนี่ย????
September 27
ตลอดเวลาที่ผ่านมา . . . เคยถามตัวเองหลายครั้ง
ว่าทำไม? . . . ยังรัก ยังแคร์ คนที่ทำร้ายหัวใจเรา
แต่สุดท้าย . . . ก็ได้คำตอบเดิมกลับมา
เพราะ . . . "เรารักเขา" แค่นั้นเองที่เป็นเหตุผลให้เรายังอยู่ตรงนี้
และยังยืนยันที่จะรักเธอต่อไป . . . แม้จะต้องถูกทำร้ายหัวใจอีกก็ตาม
ก่อนหน้านี้ . . .เราเคยรับรู้ความรู้สึกเจ็บปวด
และมีความสุข หรือ ทุกข์ ร่วมกัน
แต่วันนี้ . . .ความรู้สึกเหล่านั้นมันกลับเปลี่ยนไป
และทำให้เรามานั่งคิดถึงความหลังระหว่างเราและเขามากขึ้น
อยากรู้ว่า. . .เคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกันบ้างไหม?
เคยไหม . . . ที่รักใครมาก จนไม่สนใจว่าเขาจะเป็นยังไง จะดี จะร้ายแค่ไหน
เคยไหม . . .ที่ยอมทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้เขามีความสุข ถึงแม้ว่าตัวเราจะทุกข์
เคยไหม . . . ที่นึกถึงเขาทุกลมหายใจ นึกถึงเขาทุกครั้งที่หลับตา
เคยไหม . . . ที่เชื่อมั่นในคำสัญญาของเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้
เคยไหม . . . ที่ยอมทำทุกอย่าง แม้ต้องเสียใจ เพื่อแค่ให้เขายังอยู่กับเราต่อไป
เคยไหม . . . ที่ไว้ใจ เชื่อใจเขา ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจไม่ได้
เคยไหม . . . ที่ถูกใครทำร้ายหัวใจ แล้วยังยอมให้เขากลับมาทำร้ายเหมือนเดิม
เคยไหม . . . ที่ตลอดเวลาที่คบกับเขาแล้วถูกโกหก แต่ก็ยังเชื่อคำพูดเขา
เคยไหม . . . ที่เขาทำในสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้ แต่ก็ยังอภัยให้เขา
เคยไหม . . . ที่ต้องให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เคยไหม . . . ที่คิดถึงเขา แล้วนั่งร้องไห้อยู่คนเดียวบ่อยๆ
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขากลับมาอยู่ข้างกายเรา ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
เคยไหม . . . ที่ห่วงใครมาก ๆ จนไม่อยากให้ไปไหน
เคยไหม . . . ที่ทำตัววุ่นวาย จนทำให้เขารู้สึกรำคาญ
เคยไหม . . . ก่อนที่จะทำอะไรลงไป จะต้องนึกถึงความรู้สึกเขาก่อน
เคยไหม . . . ที่ขี้หึง หึงแม้กระทั่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น
เคยไหม . . . ที่แค่เขาชมใคร ว่าสวย ว่าน่ารัก เราก็เก็บมาคิดมากจนทะเลาะกัน
เคยไหม . . . ที่อยากจะทำตัวให้ดูดี ให้น่ารัก เพื่อที่จะไม่ให้เขาไปสนใจใคร
เคยไหม . . . ที่รู้สึกเป็นห่วงเขา แล้วคิดจนปวดหัว
เคยไหม . . . ที่เวลาโทรหาเขา แล้วเขาไม่รับมันทำให้เราแทบบ้า
เคยไหม . . . ที่ทะเลาะกัน แล้วชอบปิดโทรศัพท์ทั้งๆ ที่อยากคุยด้วยจะตาย
เคยไหม . . . ที่อยากจะกอดเขาไว้ให้ได้นานเท่านาน ก่อนที่เขาจะจากไป
เคยไหม . . . ที่อยากจะอยู่เคียงข้าง อยากปลอบโยนเขาเวลาที่เขาต้องทุกข์ใจ
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขาเข้าใจเราในทุก ๆ เรื่อง
เคยไหม . . . ที่คิดน้อยใจเวลาที่เขาไม่สนใจ ไม่แคร์กัน
เคยไหม . . . เวลาที่เรางอนแล้วอยากให้เขาง้อ (ดอกไม้สักช่อ)
เคยไหม . . . ที่อยากจะทำนู้น ทำนี่ให้เขารู้สึกดี อยากให้เขารู้ว่าเรารักเขาจะตาย
เคยไหม . . . ที่คิดไปไกล ว่าเราจะรักกันตลอดไปยันตายกันไปข้างหนึ่ง
เคยไหม . . . ที่อยากนอนดูทีวี อยากจูงมือกันไปไหนต่อไหน. . .
เคยไหม . . . ที่อยากให้เขาตะโกนบอกรักเราดังๆ ให้ทุกคนได้รับรู้กันไปเลย
เคยไหม . . . ที่อยากจะเป็นคนรักที่ดีของเขา และให้เขาเป็นคนรักที่ดีของเรา
เคยไหม . . . เคยกลัวหรือเปล่า กลัวว่าเขาจะไม่รัก
เคยไหม . . . อยากให้เขาภูมิใจว่า ฉันโชคดีที่สุดที่มีแฟนอย่างเธอ
การที่จะรู้สึกกับใครอย่างนี้ . . . มันคงไม่ใช่เรื่องยาก
ถ้าเรารักใครสักคนหนึ่งจริงๆ . . . แต่มันคงเป็นเรื่องยาก
ที่จะรู้สึกอย่างนี้ได้ . . . ถ้าเราไม่ได้รักใครเลยจริงๆ
September 12
ไม่มีดินผืนใดให้ไออุ่น
เท่ากับดินที่คุณถือกำเนิด
ไม่มีดินผืนใดดูมั่นคง
เท่ากับดินที่ลงสำมะโนครัว
ไม่มีดินผืนใดให้คุณเดิน
เท่ากับดินที่คุณเดินตอนตั้งไข่
ไม่มีดินผืนใดมีความหมาย
เท่าแผ่นดินสุดท้ายของเผ่าพันธุ์
ไม่มีเงินไม่มีทองยังไม่หมองเศร้า
มีแผ่นดินปลูกข้าวเราอยู่ได้
ไม่มีเงินไม่มีทองค่อยหาใหม่
บนแผ่นดินสุดท้ายของไทยทุกคน
September 07
ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ
ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . .
จึงผิดแผกแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ
เชื่อเหลือเกินว่า. . . คนทุกคนต่างมีความมุ่งหวัง
มีความฝัน. . . ที่อยากมีอนาคตที่ดี
การที่เราตื่นลืมตาขึ้นมา เพื่อออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง
ก็เพื่อก้าวเดินไปสู่จุดที่มุ่งหวังไว้ และต้องทำให้สำเร็จ
คนทุกคน มีอนาคตที่ดี
และมีความเป็นไปได้สูง ที่จะสมดังใจ
แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต
ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน
บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน
บางคน. . . อาจมีปัญหาทางการเงิน
หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข
และใครบางคนที่ว่าไว้
อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น
ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ
ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว
ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก
. . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต
เราจะกลายเป็นผู้แพ้ และผู้แพ้คนนั้น ...
ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง
เคยมีคนกล่าวไว้ว่า...
"นกที่ตื่นแต่เช้า
มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด"
หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด
ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ
และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ
ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ
. . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน
ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . .
ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว
บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . .
เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป
และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่
อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต
เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ
สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน
อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ
เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส
และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา
August 20
อ่อนล้า..อ่อนเพลีย..ง่วงนอน..เหนื่อย..เมื่อย..ปวดหัว..ปวดขา..ปวดไปหมด
อยากนอนมากๆ...แต่พยายามเท่าไรก้อนอนไม่หลับ..ไม่รุเปงไร
วันนี้ไปทำรายงานวิจัย...ไปสัมภาษณ์เกษตรกรทำฟาร์มโคนม...
ไปตั้งแต่แปดโมงเช้ากลับมาถึงหอก้อเกือบทุ่มนึง...
สัมภาษณ์ไม่เป็นปัญหาเท่าไร...แต่ร่างกายกับอากาศนี่สิ..
ไม่เป็นใจเลย..แดดก้อร้อน...ง่วงนอนอีก...เฮ้อ...
ดีนะที่ตอนบ่ายอากาศดี...ไม่งั้นตายแน่ๆ...
ฟาร์มที่ไปก้อไกล...แต่ละฟาร์มก้อห่างกันมาก...
เดินจนเหนื่อยไปเลย...จะเป็นลมไปให้ได้เลย...
เจ้าของฟาร์มก้อไม่ค่อยอยู่...หมาก้อดันมาไล่อีก...ชีวิต...
เหนื่อยแต่ก้อสนุก...ไปกันเยอะ...เห็นเพื่อนยิ้มเราก้อยิ้มได้...
อีกไม่นานก้อคงจะไม่ได้เจอกันอย่างนี้อีกแล้วสินะ...
อีกเดือนกว่าๆก้อจะจบแล้ว..ชีวิตนักศึกษาปริญญาตรี...
ใกล้เดินมาสุดทางแล้ว..เวลาเหลือน้อยแต่รุสึกเหมือนไม่ได้ทำอะไรอีกเยอะ
งานช่วงนี้ก้อยุ่งมากมาย..เสาร์อาทิตย์แทบจะไม่ได้พักผ่อน...
เรียนก้อหนัก...จบออกไปก้อไม่รุจะทำอะไร..อยากทำงาน...
แต่ไม่รุว่าตัวเองอยากทำอะไร...รุแต่ว่าไม่อยากไปกรุงเทพ..
ไม่อยากไปที่คนเยอะๆ...เบื่อคนมากมาย..เบื่อสังคมคนเห็นแก่ตัว..
อยากไปอยุ่เงียบๆ...อยู่กับธรรมชาติ...อยากทำฟาร์มโคนมจัง...
ดูชีวิตเกษตรกรมีความสุข...ไม่ต้องคิดไรมากมาย..อยู่อย่างพอเพียง..
อยู่กับครอบครัว..เฮ้อ!!!!แค่คิดก้อมีความสุขแล้ว..ไม่รุอนาคตจะเป็นอย่างไร
............เอาเป็นว่าจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วกัน..........สู้ตาย......
August 18
ตื่นเต้น!!!!!
เพิ่งกลับจากไปเที่ยวRadมา
แบบว่าไปโซนโคโยตี้อ่ะ
แต่ละคนนะสุดยอดเลย
จะไม่ให้ผู้ชายชอบได้ไงล่ะเนาะ
แบบยั่วสุดๆ..ไม่เหงจะมีโต๊ะไหนมีผุหญิงไปนั่งเลย
มีแต่อาเสี่ยไปนั่ง..เหอๆ..สงสัยจะหนีเมียมาเที่ยว
Tools 
